Het was een maand van vallen en opstaan, van hard werken en lange nachten.
Maar ook was het een maand waarin het zaadje dat ik in september geplant heb, een klein boompje geworden is.
Het is de bedoeling dat ditzelfde kleine boompje door hard werken later een grote boom kan worden waarbij ik kan zeggen :
Dit was ooit niets, maar met te werken, wilskracht, en veel moed kan je zelf uit het niets iets heel moois maken!
Ik ben deze maand vooral gevorderd met het praktisch gedeelte van de GIP.
In het begin van de maand heb ik een plan uitgeschreven over hoe de boot kon geconstrueerd zijn, rekening houdend met het gewicht ( zodat de boot niet zou zinken uiteraard ) , de kostprijs, en de realiseerbaarheid van de stukken.
Het eerste probleem was al meteen opgelost omdat ik een mooi surfplankje gekregen heb van mijn oom.Met enkele berekeningen en testjes, kan het bootje uitgerekend 2,7kg dragen.
Omdat bijna alle stukken die op mijn boot gemonteerd zullen worden uit alluminium gemaakt zijn, zal dit geen enkel probleem vormen.Aluminium is een licht metaal
De kostprijs van de boot was een andere zaak. De motor die ik eerst in gedachten had kostte net iets te veel en was ook te zwaar. Daarom heb ik een klein speelgoedautootje gekocht en de motor er uit gehaald. Maar dan was er een ander probleem.Nu blijkt het dat het motortje te zwak is , en de boot amper vooruit gaat.
Het geld dat ik eraan spendeerde was dus niet goed besteed. Maar een goed zeeman wordt ook wel eens nat vertelt een wijs zeemansgezegde ons. Hieruit leren we dat iedereen wel eens tegenslag kent, en dat we het hoofd niet zomaar mogen laten zakken na de eerste tegenslag!
Dus ben ik meteen verder gaan zoeken naar een nieuwe en betere motor, waarvan het vermogen zeker voldoende is en de kostprijs ook nog goed meevalt. Deze motor zal ik normaal tegen het einde van deze week ontvangen.
Het derde probleem was de realiseerbaarheid van de stukken. Dit was in feite eerst een groot probleem, maar na wat brainstormen ben ik er dan toch uit geraakt. Het eerste idee was om een PVC-buis aan te kopen met een lagertje dat hierop zou passen. Het lagertje was natuurlijk niet groot genoeg en daarom moest ik een ringetje bevestigen tussen beide zodat ze goed aan elkaar vast zouden zitten. Ik heb lang gezocht naar zo'n ringetje maar zonder succes. Daarom heb ik mijn opa, die schrijnwerker is , de ringetjes laten maken. Hij heeft dit schitterend gedaan en zo zijn de lagertjes nu al bevestigd aan de PVC-buis.
Deze maand heb ik ook een gepast naam gevonden voor mijn schip.
Het is een verwijzing naar mijn thuisstad, de stad waar het schip altijd uit zal vertrekken en aan dok komen.
Geluwe is een vaderland voor mij. Mijn eutopia op aarde. In mijn ogen kan geen enkele andere stad ook maar tippen aan Geluwe, de stad waar ik m'n eerste dagen heb geleefd, en er mijn laatste wil leven.
"Mea patria est optima" , mijn vaderland is het beste.
Met deze patriottische gedachte zal mijn boot bij het verlaten van haven altijd een warm gevoel uit Geluwe meedragen.
De Geluwenaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten